Na jakie okna się zdecydować? Okna z PCV od kilkunastu lat cieszą się popularnością, przede wszystkim ze względu na niższą cenę. Jednak okna drewniane: naturalne, ekologiczne wciąż mają wielu zwolenników. Zanim dokonają Państwo ostatecznej decyzji zakupu warto poznać zalety okien drewnianych i plastikowych.
 

Okna drewniane wymagają regularnej pielęgnacji. Łatwo o mikrouszkodzenia powstałe np. wskutek uderzeń gradu - wnikająca w takie pęknięcia woda powoduje zasinienie i powolne niszczenie struktury drewna. Aby temu zapobiec, powinno się mniej więcej dwa miesiące po zamontowaniu, a później dwa razy w roku (przed latem i przed zima), czyścić okna przy użyciu zestawu pielęgnacyjnego (środka czyszczącego i mleczka), który wnika w pory i zamyka przed dopływem wody. Okna pomalowane farbami kryjącymi powinno się odnawiać co cztery- pieć lat, a lakierowane co dwa-trzy lata.

Okna plastikowe są mniej kłopotliwe w konserwacji niż drewniane, Wystarczy raz w roku (najlepiej przed zimą) pokryć je preparatem pielęgnacyjnym i wyczyścić okucia. Drobne zarysowania profilu plastikowego można pokryć specjalnym mleczkiem pielęgnacyjnym, ale głębsze nie dają się naprawić. Wprawdzie nie zagrażają one trwałości okna, ale obniżają walory estetyczne.

Słońce ma dobroczynny wpływ na nasz zdrowie. Jest niezbędne dla właściwego rozwoju dzieci. Światło słoneczne daje energię, pozytywnie wpływa na nastrój i wyzwala w nas aktywność. Ponadto promienie słoneczne mają działanie bakteriobójcze. Dlatego budując dom, należy wiedzieć o jakiej porze dnia pokój będzie pełen słońca i prze okna będzie wpadała pozytywna energia.

Zgodnie z zasadami chińskiej sztuki feng shui zaleca się, by nie umieszczać na stronie północnej żadnych otworów. Jeśli nasze okna wychodzą na te stronę narażeni jesteś my na działanie zimnych, północnych wiatrów. Wpływa to negatywnie na nasze samopoczucie, powodując rozdrażnienie i irytację bez powodu. Zimą, do pokoi z oknami skierowanymi na północ w ogóle nie zagląda słońce, jego promienie tylko ślizgają się po elewacji o wschodzie lub zachodzie. Jeśli mają być jednak zamontowane okna w ścianie północnej, aby zapewnić odpowiednią ilość światła, powinny być duże, co niestety wiąże się ze stratami ciepła. Idealnym kierunkiem do zamontowania okien i drzwi jest południe. Zapewniają wtedy najdłuższy czas nasłonecznienia pokoju, a w zimie pozwalają na zyski ciepła. Okna powinny też wychodzić na stronę wschodnia- to właśnie stąd płynie do domu poczucie bezpieczeństwa, mądrość. Promienie słoneczne mają niski kąt padania, dzięki czemu sięgają w głąb pomieszczenia. Poranne światło słoneczne przynosi przyjemne ciepło po chłodzie nocy. Natomiast od strony zachodniej też powinniśmy wyeliminować okna i przeznaczyć tę stronę domu na przykład na garaż lub pomieszczenie gospodarcze. Światło zachodnie jest bardzo intensywne, silnie nagrzewające, latem pokój może być narażony na przegrzanie.

Warto pamiętać by nie doprowadzić do tzw. "przestrzału". Przestrzał wystąpi wówczas, gdy okno zamontujemy naprzeciwko drzwi wejściowych do danego pokoju. Podobnie stanie się gdy w pomieszczeniu umieścimy okna dokładnie naprzeciwko siebie.

      Okna powinny być mniejsze od otworów, tak aby zapewniony był luz niezbędny do swobodnego odkształcania się okna (dotyczy w szczególności pvc, które wydłuża się pod wpływem temperatury) oraz prawidłowego wykonania połączenia okno-ściana (miejsce na założenie kotew, wprowadzenie piany i uszczelnienie). Prawidłowe zamontowanie okien będzie możliwe tylko wtedy, gdy ich wymiary na obwodzie będą odpowiednie w stosunku do wymiarów ościeża. Minimalna szerokość szczelin między ramą ościeżnicy a ościeżem wynosi 10 mm,  maksymalny wymiar nie powinien przekraczać 40 mm; przy stosowaniu pianek jednoskładnikowych ok. 30 mm. 

     Mocowanie powinno być wykonane w taki sposób, aby przewidywalne obciążenia zewnętrzne, były przenoszone za pośrednictwem łączników na konstrukcję budynku, a funkcjonalność okien była zachowana, tzn. ruch skrzydeł okiennych przy otwieraniu i zamykaniu był płynny. Do mocowania okien w ścianie budynku - w zależności od rodzaju ściany (monolityczna, warstwowa) i sposobu mocowania stosuje się kołki rozporowe (dyble), kotwy i śruby/wkręty.

      Pianki poliuretanowe i tym podobne materiały izolacyjne nie służą do mocowania okien, a wyłącznie do uszczelnienia i ocieplenia szczeliny między oknem a ścianą. Podczas wtryskiwania pianki należy zwrócić uwagę na dokładne wypełnienie szczeliny, a jednocześnie nie można doprowadzić do odkształcenia (deformacji) ramy ościeżnicy. Uszczelnienie wewnętrzne między ościeżnicą a ościeżem powinno uniemożliwiać przenikanie pary wodnej z pomieszczenia do szczeliny między oknem a ścianą budynk, a tym samym zapobiegać wykraplaniu się pary wodnej w szczelinie między oknem a ościeżem. Paroszczelność uszczelnienia po stronie wewnętrznej okna powinna być wyższa niż po stronie zewnętrznej. Uszczelnienie zewnętrzne między ościeżnicą a ościeżem powinno być paroprzepuszczalne, a jednocześnie wykonane w taki sposób, aby nie było możliwości przenikania wody opadowej do wnętrza szczeliny między oknem a ścianą. Uszczelnienie powinno być trwałe i nie może wchodzić w reakcje chemiczne z otaczjącymi je materiałami.


 

Zadaniem nawiewników jest zapewnienie prawidłowej wentylacji pomieszczeń poprzez umożliwienie dopływu powietrza zewnętrznego do pomieszczeń. Nawiewniki okienne mogą być montowane w górnej części okna (w ościeżnicy, ramie skrzydła, między ramą skrzydła a górną krawędzią szyby zespolonej), lub w otworze okiennym (między nadprożem a górną krawędzią ościeżnicy, w obudowie rolety zewnętrznej.) Urządzenie to posiada możliwość regulacji wielkości strumienia powietrza i osłonę przeciw deszczową. Wyróżniamy nawiewniki higrosterowane, ciśnieniowe oraz sterowane ręczne.

Szprosy są to listwy dzielące powierzchnię szyby na kilka części, stosowane w celach dekoracyjnych, najczęściej dostosowane kolorystycznie do kolorystyki okien. Rozróżnia się kilka rodzajów szprosów: międzyszybowe, konstrukcyjne, nakładane, naklejane.

Szprosy międzyszybowe
Należące do najbardziej popularnych szprosy międzyszybowe wykonane są z ozdobnych aluminiowych profili, mocowane na stałe do międzyszybowych ramek i znajdują się wewnątrz zestawu szybowego. Stosuje się zarówno w oknach drewnianych jak i PCV. Zaletą tych szprosów jest łatwość mycia okien. Szerokości szprosów: 8 mm, 18mm, 26 mm.

Szprosy konstrukcyjne
Szprosy stałe, dzielące szybę powodują konieczność zastosowania małych formatów szyb zespolonych, wynikającą z podziału skrzydła. Są one drogim wariantem dekoracji. Wykonujemy je w szerokości 61 mm. Konsekwencją ich zastosowania jest częściowa utrata dziennego światła.

Szprosy nakładane
Ramki szprosowe dzielą optycznie skrzydła. Są one zwykle montowane od strony zewnętrznej skrzydła i otwierane dla łatwiejszego umycia szyby. Są one stosunkowo rzadko stosowane, częściej spotyka się je w oknach drewnianych. Szerokość szprosu 26 mm.

Szprosy naklejane
Imitują one szprosy stałe oraz umożliwiają zmniejszenie straty światła, gdyż mogą być węższe od szprosów stałych. Zastosowanie ich wraz z wydzieleniem pól poprzez dodatkowe międzyszybowe ramki imituje podział uzyskiwany dzięki szprosom stałym, dając też wrażenie wykorzystania małych szyb zespolonych, wstawionych w pola międzyszprosowe. Stanowią one korzystniejszą finansowo alternatywę dla szprosów stałych dlatego są również często stosowane. Ich wadą jest utrudnione mycie okna. Szerokość szprosu 26 mm.

Budowa szyby zespolonej 

         produkowane obcnie szyby zespolone to trwały, hermetyczny układ dwóch lub więcej szyb oddzielonnych od siebie ramką dystansową, która wykonana jest ze stali szlachetnej, aluminium lub tworzywa. Standardowo stosowane są ramki o grubościach 6-18 mm. Zadaniem ramki dystansowej jest zapewnienie zamierzonego odstępu  pomiędzy szybami oraz stworzenie możliwości umieszczenia materiału absorbującego parę wodną, który osusza warstwę powietrza lub gazu szlachetnego (np. argon, krypton) umieszczonego między szybami.  Duży wpływ na parametry fizyczne i mechaniczne szyby zespolonej ma szczelne zamknięcie gazowej komory międzyszybowej. Hermetyczność połączenia szyb jest uzyskiwana w złączach elastycznych przez dwustopniowe uszczelnienie. Do klejenia szkła z ramką używa się kleju butylowego, natomiast do uszczelnienia załącza stosuje się masy na bazie polimerów polisiarczkowych - tiokol, polisultid, poliuretan lub masy silikonowe. Rozhermetyzowanie zestawu prowadzi do wykroplenia się pary wodnej na wewnętrznych powierzchniach szyb co wyklucza zestaw do dalszego użytkowania.

Rodzaje szyb

        właściwy dobór i zastosowanie odpowiedniego zestawu szkła ma zasadniczy wpływ na parametry i właściwości użytkowe okien. W obecnych czasach producenci szyb oferują dużą gamę szyb które w zależności od przeznaczenia posiadają odpowiednią budowę. Najbardziej popularne zestawy szyb to:

szyby termoizolacyjne - napylenie metodą magnetronową jednej lub dwóch warstw wewnętrznych szyb warstwami metali szlachetnych i tlenków powoduje wytworzenie powłoki mającej zdolność odbijania promieniowania długofalowego (np. ciepło wypromieniowane z grzejników czy ciepło oddawane przez ludzi), natomiast prawie bez przeszkód przepuszcza promieniowanie krótkofalowe (słoneczne). Wypełnienie przestrzeni międzyszybowej gazem szlachetnym powoduje dodatkowe obniżenie strat ciepła z pomieszczenia i uniknięcia zjawiska tzw. "zimnej szyby"

szyby przeciwsłoneczne - główną funkcją systemu szyb przeciwsłonecznych jest zapobieganie przegrzewaniu się pomieszczeń, co zwiększa komfort oraz obniża koszty np. klimatyzacji. Nowoczesne zestawy mogą stanowić nie tylko skuteczną ochronę przed niepożądanym nagrzewaniem się pomieszczeń, ale także charakteryzują się bardzo dobrymi właściwościami termoizolacyjnymi, dzięki czemu ograniczają straty ciepła zimą. Szkła przeciwsłoneczne w zależności od parametrów mopgą wyróżniać się różnymi kolorami np. szarych, niebieskich, zielonych bądź neutralnych.

szyby dźwiękoszczelne - oprócz bardzo istotnej ochrony przed utratą ciepła na zewnątrz istotną funkcją jest również ochrona przed hałasem. Wysokie właściwości dźwiękochłonne szyb uzyskuje się poprzez: zastosowanie szyb laminowanych, zbudowanych w oparciu o specjalne folie w sposób znaczący poprawiające akustyczność szyby, zwiększenie masy szkła tzn. zastosowanie przynajmniej jednej szyby o dużym ciężarze powierzchniowym, asymetryczną budowę szyby zespolonej, wypełnienie przestrzeni ciężkimi gazami tłumiącymi.

szyby anywłamaniowe - podstawowym zadaniem każdego wielofunkcyjnego systemu szyb zespolonych jest ochrona przed stratą ciepła, ale w tym przypadku cechy użytkowe tej szyby zorientowane są na funkcje szyby bezpiecznej antywłamaniowej. Szyby antywłamaniowe powstają w wyniku zastosowania odpowiednich kombinacji szkła oraz warstw trudno rozciągliwej folii PVB. Im więcej warstw szkła i im grubsza folia tym większe bezpieczeństwo. Standardem staje się stosowanie zestawów typu P-2 lub P-4.

szyby bezpieczne - głównym zadaniem szyby bezpiecznej jest ochrona ludzi przed obrażeniami spowodowanymi ostrymi odłamkami szkła w przypadku jego rozbicia. Szyby bezpieczne charakteryzują się podwyższoną odpornością na uderzenie i zapewniają tzw. bezpieczeństwo pasywne. Szyba taka w swej kombinacji posiada przynajmniej jedną szybę laminowaną która pomimo pęknięć powstałych po uderzeniu pozostaje w ramie okiennej.

        Izolacyjność cieplną przegrody (np. okien, ścian, dachów, itp.) określa się za pomocą współczynnika przenikania ciepła "U". Współczynnik U wyraża się w jednostkach W/m²K i definiuje się jako ilość ciepła przenikającą w ciągu 1 godziny przez 1m² płaskiej przegrody (np. okien, ścian itp.) przy różnicy temperatury powietrza po obu jej stronach (wewnątrz / zewnątrz) wynoszącej 1K (1^oC). Jednoznacznie należy stwierdzić , że  im mniejsza wartość współczynnika U, tym większa izolacyjność termiczna okna. 

        Polskie normy ochrony cieplnej budynków określają konieczną wartość współczynnika U dla okien  i drzwi balkonowych w zależności od strefy klimatycznej i tak:

- okna i drzwi balkonowe w budynkach mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej w I, II i III strefie - 2,6 W/(m²K),

- okna i drzwi balkonowe w budynkach mieszkalnych w zabudowie jednorodzinnej w IV i V strefie klimatycznej - 2,0 W/(m²K),

- okna i drzwi balkonowe w budynkach przemysłowych przy: 

- t_i≥16^o              - 2,6 W/(m²K),

- 8^oCi≤16^oC       - 4,0 W/(m²K).

       Określenie współczynnika przenikania ciepła okien i drzwi balkonowych zależne jest od zastosowanego materiału użytego do produkcji (w przypadku okien drewnianych ważne jest to czy jest to np.: sosna, meranti lub dąb), rodzaju oszklenia, rozmiaru i ilości kwater okna. Średni współczynnik dla okien jednoramowych wynosi 1,3÷1,7 przy zastosowanym standardowym zestawem szkła U=1,1. W ostatnim czasie coraz częstym powodzeniem cieszą się okna w których współczynnik U<1,0 - stosując zestawy szkła U=0,5 W/(m²K) w których minn. w miejsce gazu jakim jest argon stosowany jest tzw. gaz ciężki - krypton.  Przykładem może tu być okno "CAPITAL" z poszerzoną ramą grubości 92 mm.

             Współczynnik izolacyjności akustycznej przegrody (np. okna, ścian, itp.) Rw jest wyrażany w dB (decybel) i określa wartość redukcji hałasu, którego źródło znajduje się poza przegrodą. Im większa wartość współczynnika Rw, tym lepsza izolacyjność akustyczna przegrody. ??Obecnie coraz większą uwagę zwraca się na okna charakteryzujące się dobrym tłumieniem uciążliwego hałasu. Pamietać warto, iż długutrwały uciążliwy hałas nie jest obojętny dla naszego zdrowia i dobrego samopoczucia.  Dzisiaj produkowane okna zwłaszcza drewniane w których wykorzystuje się drewno klejone warstwowo z właściwym doborem układu słojów oraz z zastosowaniem szkła o odpowiednich parametrach akustycznych pozwala nam wytworzyć okna które spełniają oczekiwania naszych klientów pod tym względem. Przykładem może być produkowane przez naszą firmę okno drewniane "Plus" w wersji akustycznej "Akustik" którego współczynnik izolacyjności akustycznej określony jest w granicach Rw 39-41 dB. Okno posiada jako jedyne w Polsce prawo do posługiwania się znakiem certyfikacji AQ ITB wydanym przez Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie. Dokładna charakterystyka i opis techniczny okna prezentujemy na stronach specjalnego katalogu w całości poświęconego tej właśnie konstrukcji.  

             Drugim naszym produktem w którym chcemy zwrócić uwagę na wysoki współczynnik izolacyjności akustycznej jest okno CAPITAL w którym dzięki poszerzonej konstrukcji do 92 mm jesteśmy w stanie oferować zestawy szybowe o parametrach sięgających 45 dB, a samego okna 43 dB.

        Przepuszczalność powietrza określa się za pomocą tzw. współczynnika przepuszczalności powietrza "a" który określa ilość powietrza przenikającego przez zamknięte okna.  Okna i drzwi balkonowe, bez względu na materiał z jakiego zostały wykonane powinny spełniać następujące wymagania:

- wspóczynnik infiltracji powietrza a≤0,3 m³/(m·h·daPa^2/3) - w przypadku okien i drzwi balkonowych stosowanych w pomieszczeniach z wentylacją nawiewno-wywiewną lub klimatyzacją,

- współczynnik infiltracji powietrza a=0,5÷1,0 m³/(m·h·daPa^2/3) - w przypadku okien i drzwi balkonowych stosowanych w pomieszczeniach z wentylacją grawitacyjną, 

- współczynnik infiltracji powietrza a≤0,1 m³/(m·h·daPa^2/3) - w przypadku okien nieotwieranych (stałych)

        Celem zachowania właściwego przepływu powietrza zwłaszcza w pomieszczeniach z brakiem właściwej wentylacji grawitacyjnej stosujemy w oknach systemy okuć z mikrorozszczelnieniem oraz różnego rodzaju nawiewniki powietrza montowane w nadprożu bądź w skrzyle okna. Więcej informacji nt. w zakładce "nawiewniki". 

Okno - ruchoma lub stała część ściany zewnętrznej izolująca, przepuszczająca światło. Okno składa się z ościeżnicy i z jednego lub więcej oszklonych skrzydeł lub z samej oszklonej ościeżnicy.

Drzwi balkonowe - ruchoma część ściany mająca zechy konstrukcyjne okna, spełniające jednocześnie funkcję okna i drzwi.

Naświetle - ruchoma część ściany, przepuszczająca światło między pomieszczeniami. Naświetle składa się z ościeżnicy i oszklonego skrzydła lub z samej oszklonej ościeżnicy.

Okno i drzwi balkonowe jednoramowe - okno i drzwi balkonowe mające jedną warstwę skrzydeł, oszklonych szybami.

Okno i drzwi balkonowe dwudzielne -  okno i drzwi balkonowe, które w widoku między stojakami ościeżnicy ma dwa skrzydła umieszczone obok siebie. 

Okno i drzwi balkonowe trój- i wielodzielne - okno, które między stojakami ościeżnicy ma trzy lub więcej skrzydeł.

Okno jednorzędowe - okno, które w widoku między progiem i nadprożem ma jedno skrzydło lub jeden rząd skrzydeł.

Okno dwu-, trój- i wielorzędowe - okno, które w widoku między progiem i nadprożem ma dwa, trzy lub więcej rzędów skrzydeł.

Okno nieotwierane (stałe) - okno, w którym szyby osadzone są bezpośrednio w ościeżnicy lub krośnie.

Okno i drzwi balkonowe rozwierane - okno, w którym skrzydła są otwierane przez ich obrót względem osi pionowej przechodzącej przez boczne krawędzie skrzydeł.

Okno i drzwi balkonowe uchylno-rozwierane - okno, w którym skrzydła są otwierane przez uchylanie lub rozwieranie.

Zestawy okienne i okienno - drzwiowe - zestaw dwóch lub więcej okien i/lub drzwi balkonowych w jednej płaszczyźnie, z osobnymi ościeżnicami lub bez osobnych ościeżnic.

Okno uchylne - okno, w którym skrzydła są otwierane przez obrót względem osi poziomej, przechodzącej przez dolną krawędź skrzydła.

Okno odchylne - okno, w którym skrzydła są otwierane przez obrót względem osi poziomej, przechodzącej przez górną krawędź skrzydła.

Okno przechylne - okno, w którym skrzydła są otwierane przez obrót względem osi poziomej nieprzechodzącej przez krawędzie skrzydła.

Okno przesuwne - okno, w którym skrzydła są otwierane przez przesunięcie w kierunku poziomym lub pionowym w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny ściany.

Określa ilość powietrza przenikającego przez zamknięte okna. Właściwy mikroklimat w pomieszczeniach zapewnia a = 0,5-1. Wyższa wartość oznacza za dużą wymianę powietrza i straty ciepła, mniejsza zbyt małą. Dziś okna mają bardzo niski współczynnik infiltracji powietrza - 0,1-0,3, co oznacza, że są zbyt szczelne, trzeba więc często wietrzyć mieszkanie. Na zwiększanie tego współczynnika pozwalają urządzenia doprowadzające powietrze zewnętrzne, np. blokady utrzymujące okno w pozycji lekko rozwartej, rozszczelniające okucia obwiedniowe, w których określona pozycja klamki pozwala na pozostawienie 5-10 mm szczeliny, nawiewniki powietrza montowane nad szybą, w ościeżnicy, w ścianie pod oknem lub kratki wentylacyjne zastępujące fragment skrzydła okiennego.

Im mniejszy, tym lepiej. Uwzględniając inną wartość U dla oszklenia i inną dla ram okna, zaleca się, aby U całego okna, wynosiło ok. 2. (U dla drewna wynosi 1,4-1,6, dla profili PCW 1,5-1,8, dla nieizolowanych profili aluminiowych 6,3, a izolowanych - 2,8).

Polskie normy ochrony cieplnej budynków określają konieczną wartość współczynnika U dla całych okien - wynosi on w zależności od typu okna i oszklenia 2-2,6. Dla standardowych jednokomorowych szyb zespolonych U = 2,8-3, a współczynnik dla całego okna nie przekracza 2,5. Stosując niskoemisyjne, jednokomorowe szyby zespolone o U = 1,1, U dla całego okna ma wartość 1,3-1,6, zależnie od materiału ram skrzydeł i ościeżnicy.